صفت « 1 » كوارش سفرجلى مسهل كه بقولنج به كار دارند جن منش بكردذ و جيزى آرزو نكند : سقمونيا دو درم سنك « 2 » مصطكى و قرنفل و سك و زنجبيل و بلبل و داربلبل و كوزبوا و قرفه و ميعه از هر يكى دو « 3 » درم سنك برابر و عصير آبى ترش با انكبين « 4 » ببزذ تا سطبر شوذ « 5 » از اول هم جند دارو دوبار با دارو يار كند شربتى از وى درم سنكى تا دو درم سنك تا دو و نيم « 6 » درم سنك هر شربتى « 6 » را دانكسنكى سقمونيا يار كند « 7 » . صفت « 1 » حب سبيد : صبر ده درم سنك سقمونيا دو درم سنك و نيم شحم حنظل « 8 » سه درم سنك « 9 » نمك اندرانى دو درم سنك صغبين جهار درم سنك شبرم جهار درم سنك اين‌همه ده شربت بوذ . [ صفت ] « 10 » شافه سبيد ديكر كى شكم آرذ « 11 » ورا شافه سبيد كويند « 11 » : بورهء نان دو درم سنك شحم حنظل و مقل و صغبين از هر يكى بنج درم سنك سقمونيا دو نيم درم سنك ، صغبين باب سذاب بكشايذ و ديكر داروها را بكوبذ و جمع كند و شافه كند هم جند بلوط . صفت « 1 » حقنه‌ى نرم : انجير بستى بنج شمار « 12 » سبوس يك كف خطمى يك كف بركو بر « 13 » بسته « 12 » برك جكندر ده شمار اين‌همه را با دو رطل اب ببزذ تا بيك رطل باز آيذ و صافى كند و بوى برافكند يك درم سنك بوره و ده درم سنك روغن شيره و حقنه كند و اكر خواهذ تا تيزتر كنذ يك مثقال از شافه‌ى سبيد با وى يار كند بوقت « 14 » حقنه .

--> ( 1 ) - ف : « صفت ندارد » ( 2 ) - ب ه : سقمونيا ده درم ( 3 ) - ف : ده ( 4 ) - ب ه : هم جندان كى اب ابى است ( 5 - 4 ) - ف : بپزذ تا ترش كردد و سطبر ( 6 - 6 ) - ف : هر شبى ( 7 ) - ب ه : مردم ميانه را ( 8 ) - ف : شحم الحنظل ( 9 ) - ب ه : و دو دانك ( 10 ) - از « م » افزوده شد . در اصل خوانده نمىشود . ( 11 - 11 ) - ف : ندارد ( 12 - 12 ) - يك كف شونيز يك كف خطمى . م : شونيز يك كف خطمى اندر ركوى بسته ( 13 ) - ب ه : ظ . اى مصرور ( 14 ) - ف : وقت